Hoe Helpt Koko een Vriendin die Verdrietig Is?

🕐 5 min 34 sec 👦 Ages 4–5 🌍 Nederlands
Koko leert hoe ze haar verdrietige vriendin Lily kan helpen met empathie en aanwezigheid. Een warm verhaal over vriendschap.
Begrijpen wat empathie is Leren hoe je iemand kunt steunen Het belang van er voor iemand zijn
📖 Story Script
                    Koko:
                    Owlo! Owlo! Ik moet je vandaag iets heel belangrijks vertellen!
                
                    Owlo:
                    Kom binnen, Koko. Je ziet eruit alsof je veel aan je hoofd hebt. Wat is er gebeurd?
                
                    Koko:
                    Mijn vriendin Lily was vandaag erg verdrietig op school. Ze zat helemaal alleen en praatte niet met iemand.
                
                    Owlo:
                    Oh, dat klinkt moeilijk om te zien. Hoe voelde jij je toen je Lily alleen zag zitten?
                
                    Koko:
                    Mijn buik voelde raar aan. Ik wilde haar helpen, maar ik wist niet wat ik moest doen.
                
                    Owlo:
                    Dat rare gevoel in je buik? Dat heet empathie. Het betekent dat jouw hart merkte dat iemand anders pijn had.
                
                    Koko:
                    Empathie. Wat een mooi woord is dat. Maar Owlo, wat deed ik daarna? Ik stond gewoon even stil.
                
                    Owlo:
                    Dat is prima, Koko. Soms hebben we even de tijd nodig om na te denken. Wat deed je daarna?
                
                    Koko:
                    Ik liep naar haar toe en ging naast haar zitten. Ik zei eerst niets. Ik zat gewoon rustig bij haar.
                
                    Owlo:
                    Koko, dat was een geweldige keuze. Soms is er niets meer nodig dan er gewoon zijn. Dat helpt iemand al om zich minder alleen te voelen.
                
                    Koko:
                    Echt? Ik dacht dat ik iets groots en geweldigs moest zeggen om haar beter te laten voelen.
                
                    Owlo:
                    Helemaal niet. Een goede vriend zijn gaat niet om perfecte woorden. Het gaat erom dat je laat zien dat je om iemand geeft.
                
                    Koko:
                    Maar daarna zei ik toch iets. Ik vroeg haar of ze wilde praten. Was dat goed?
                
                    Owlo:
                    Dat was precies goed. Je gaf haar een keuze. Je drong niet aan en je negeerde haar niet. Je vroeg gewoon vriendelijk.
                
                    Koko:
                    Ze vertelde me dat ze haar oma miste, die heel ver weg woont. Ik wist daarna niet goed wat ik moest zeggen.
                
                    Owlo:
                    Dat is een groot gevoel om te delen. Wat deed jij toen ze je dat vertelde?
                
                    Koko:
                    Ik zei haar dat iemand missen die je liefhebt heel moeilijk is. En dat haar oma haar waarschijnlijk ook heel erg mist.
                
                    Owlo:
                    Oh, Koko. Dat was zo'n lieve en doordachte reactie. Je zorgde ervoor dat ze zich echt begrepen voelde.
                
                    Koko:
                    Ze glimlachte een beetje daarna! Maar een klein glimlachje, maar het was er echt.
                
                    Owlo:
                    Een klein glimlachje is heel bijzonder, Koko. Jij hebt dat glimlachje teruggebracht. Dat is iets om heel trots op te zijn.
                
                    Koko:
                    We hebben ook samen getekend in het tekenlokaal na de lunch. Zij tekende haar oma, en ik tekende mijn familie ook.
                
                    Owlo:
                    Wat een leuk idee. Laten we nu samen naar het tekenlokaal gaan. Ik wil je iets laten zien over gevoelens en kleuren.
                
                    Koko:
                    Oeh, wat heeft tekenen dan te maken met gevoelens?
                
                    Owlo:
                    Gevoelens zijn soms heel moeilijk om hardop te zeggen. Maar tekenen of schilderen helpt ons om ze eruit te laten. Het is alsof je je gevoelens een fijn plekje geeft op papier.
                
                    Koko:
                    Dus toen Lily haar oma tekende, liet ze haar verdrietige gevoelens er gewoon uit?
                
                    Owlo:
                    Precies. En toen jij je familie naast haar tekende, zei je eigenlijk: ik ben hier bij jou. En dat allemaal zonder één woord te gebruiken.
                
                    Koko:
                    Wauw, dat wist ik helemaal niet. Ik wilde gewoon dat ze zich beter zou voelen.
                
                    Owlo:
                    Dat maakt het juist zo bijzonder, Koko. Je luisterde naar je hart. En je hart wist precies wat het moest doen.
                
                    Koko:
                    Owlo, kun je me meer manieren leren om een vriend op te vrolijken? Gewoon, voor als ik ze ooit nodig heb.
                
                    Owlo:
                    Natuurlijk. Je kunt luisteren zonder te onderbreken. Je kunt iets delen wat jou blij maakt, zoals een liedje of een spel. En je kunt altijd gewoon vragen: gaat het wel met je?
                
                    Koko:
                    Dat zijn heel makkelijke dingen. Die kan ik allemaal goed onthouden.
                
                    Owlo:
                    Het allerbelangrijkste is opmerken wanneer een vriend verdrietig lijkt, net zoals jij Lily opmerkte. Daar begint het allemaal mee.
                
                    Koko:
                    Ik zal altijd goed blijven opletten bij mijn vrienden. Ik wil dat ze zich allemaal gelukkig voelen.
                
                    Owlo:
                    Dat is een prachtige manier om te denken, Koko. Kun je me, voordat we stoppen, vertellen wat je vandaag hebt geleerd?
                
                    Koko:
                    Oké, dit is wat ik heb geleerd! Als een vriend verdrietig is, ga je als eerste bij hem of haar zitten. Je hoeft geen perfecte woorden te zeggen, je moet er gewoon voor ze zijn. Dan kun je vragen of ze willen praten, en echt luisteren naar wat ze zeggen. Als je niet weet wat je moet zeggen, kun je samen iets doen, zoals tekenen. En dat rare gevoel in je buik als iemand anders verdrietig is? Dat heet empathie, en het betekent dat je echt om iemand geeft. Ik denk dat empathie mijn superkracht is.
                
                    Owlo:
                    Ik denk dat je gelijk hebt, Koko. De volgende keer leren we misschien wat je moet doen als jijzelf degene bent die verdrietig is. Want vrienden kunnen heel goed voor elkaar zorgen.
                
                    Koko:
                    Ja! En misschien kunnen we ook leren hoe je nieuwe vrienden maakt. Ik wil dat iedereen iemand heeft om naast te zitten.