Hoe Vraagt Koko Om Hulp?
Hoe Vraagt Koko Om Hulp?
Goedemorgen, Koko! Je ziet er vandaag een beetje verward uit. Wat is er aan de hand?
Goedemorgen, Owlo. Ik probeerde het grote boek van de bovenste plank te pakken, maar het lukte me gewoon niet.
Ah, ik snap het. Wat heb je gedaan toen je er niet bij kon?
Ik heb geprobeerd te springen. Daarna probeerde ik op de stoel te klimmen. Uiteindelijk gaf ik het op en ging op de vloer zitten.
Je hebt zo veel dingen zelf geprobeerd. Dat laat zien dat je echt je best hebt gedaan, Koko.
Maar ik kreeg het boek toch niet. Ik voelde me echt heel gefrustreerd.
Dat gevoel is heel begrijpelijk. Mag ik je iets belangrijks vragen?
Natuurlijk, Owlo. Wat wil je weten?
Heb je er wel eens aan gedacht om iemand om hulp te vragen?
Ik dacht eraan. Maar ik voelde me een beetje verlegen. Ik dacht dat ik het zelf had moeten kunnen.
Wat een eerlijk antwoord, Koko. Veel mensen voelen zich zo. Zelfs volwassenen hebben dat soms.
Echt waar? Jij voelt je ook weleens zo, Owlo?
Absoluut. Vorige week nog wist ik niet hoe ik de projector in het scheikundelokaal moest repareren. Ik moest meneer Pip om hulp vragen.
Jij hebt ook om hulp gevraagd? Daar word ik al een stuk blijer van.
Om hulp vragen betekent niet dat je iets niet kunt. Het is juist een teken dat je slim nadenkt.
Maar hoe vraag je eigenlijk om hulp? Wat moet je dan precies zeggen?
Wat een geweldige vraag. Laten we naar de bibliotheek gaan en het samen oefenen. Ik heb een idee.
Hier zijn we dan. Stel je voor dat ik een vriendje ben en jij dat boek wilt pakken. Wat zou je zeggen?
Neem me niet kwalijk. Zou jij me alsjeblieft willen helpen om dat boek te pakken? Het staat te hoog voor mij.
Dat was perfect, Koko. Je zei neem me niet kwalijk, je vroeg het vriendelijk, en je legde uit waarom je hulp nodig had.
Het voelde een beetje eng om hardop te zeggen, maar ook een beetje fijn.
Dat fijne gevoel heet zelfvertrouwen. Het groeit elke keer als je iets dappers doet, zoals om hulp vragen.
Maar wat als diegene nee zegt? Dat zou echt heel vervelend zijn.
Soms zijn mensen druk en kunnen ze niet meteen helpen. Dat is oké. Je kunt ze toch bedanken en daarna iemand anders vragen.
Oh, dus er is altijd wel iemand anders die ik kan vragen.
Precies. En weet je wie altijd blij is om jou te helpen? Ik ben dat altijd. En je familie ook.
Dat weet ik. Ik vergeet soms gewoon dat het oké is om te vragen.
Daarom oefenen we. Hoe vaker je om hulp vraagt, hoe makkelijker het wordt. Het wordt dan een goede gewoonte.
Net zoals ik mijn veters heb geoefend totdat het helemaal vanzelf ging?
Precies zo. Je legt vandaag prachtige verbanden, Koko. Ik ben erg onder de indruk.
Oké, Owlo. Wat heb ik vandaag eigenlijk allemaal geleerd? Even nadenken.
Ik heb geleerd dat iedereen soms hulp nodig heeft, zelfs Owlo met zijn projector. Als ik hulp nodig heb, kan ik neem me niet kwalijk zeggen, vriendelijk vragen en uitleggen wat ik nodig heb. En als iemand druk is, kan ik iemand anders vragen. Om hulp vragen is eigenlijk heel dapper. De volgende keer wil ik leren hoe je sorry zegt als je een fout maakt, want dat voelt ook moeilijk.
Wat een prachtige samenvatting, Koko. Ik ben zo trots op je vandaag. Zullen we nu samen dat boek gaan zoeken?
Ja graag! En deze keer ga ik het je netjes vragen. Owlo, zou jij me alsjeblieft willen helpen om het grote boek van de bovenste plank te pakken?
Dat doe ik met het allergrootste plezier, Koko. Laten we het nu meteen gaan zoeken.