Koko:
Owlo, Owlo! Ik heb het allerleukste nieuws. Gisteravond was ik wat langer op, en ik keek door het raam naar de lucht.
Owlo:
O wauw, dat klinkt inderdaad heel spannend, Koko. Wat heb je daar buiten gezien?
Koko:
Zoveel sterren! Ze waren overal, net alsof iemand een groot potje glitter over de hemel had uitgestrooid.
Owlo:
Wat een mooie manier om het te beschrijven. De nachtelijke hemel is toch echt iets bijzonders, vind je niet?
Koko:
Ik bleef maar kijken en kijken, en toen begon ik me af te vragen. Waar zijn sterren eigenlijk van gemaakt?
Owlo:
Dat is een van de beste vragen die je kunt stellen. Ik denk dat we hier het wetenschapslaboratorium voor nodig hebben.
Koko:
Ja! Kunnen we er nu meteen naartoe gaan? Ik denk er al de hele ochtend aan.
Owlo:
Hier zijn we dan. Laat me dit grote boek over de ruimte van de plank pakken. Er zitten prachtige tekeningen in.
Koko:
Ooh, kijk eens naar al die plaatjes van sterren. Ze lijken wel reusachtige gloeiende ballen.
Owlo:
Dat is precies wat ze zijn, Koko. Sterren zijn enorme ballen van heel heet gas.
Koko:
Gas? Zoals het gas dat de vlam van een fornuis maakt?
Owlo:
Een klein beetje wel, ja. Het belangrijkste gas in een ster heet waterstof. Het is het lichtste gas in het hele heelal.
Koko:
Waterstof. Oké, ik denk dat ik dat kan onthouden. Wat doet het waterstof eigenlijk in de ster?
Owlo:
Diep in de ster wordt het zo ongelooflijk heet en zo hard samengedrukt, dat er iets wonderlijks gebeurt. Het waterstof begint te veranderen.
Koko:
Veranderen? Maar wat verandert het waterstof dan precies in?
Owlo:
Het verandert in een ander gas, dat helium heet. Als dat gebeurt, komt er een enorme hoeveelheid energie vrij. Die energie is het licht en de warmte die we van de zon voelen.
Koko:
Wacht eens even. Is onze zon dan ook een ster?
Owlo:
Ja, inderdaad! De zon is de ster die het dichtst bij ons staat. Hij lijkt alleen groter omdat hij zo veel dichterbij is dan de andere sterren.
Koko:
Dus als ik 's nachts naar de sterren kijk, zie ik eigenlijk andere zonnen die heel ver weg zijn. Dat is echt waanzinnig.
Owlo:
Dat is het zeker. Sommige van die sterren zijn zelfs groter en heter dan onze eigen zon.
Koko:
Hoe heet is de zon eigenlijk, Owlo? Is hij veel heter dan een oven?
Owlo:
Veel, veel heter dan welke oven dan ook. Het oppervlak van de zon is ongeveer vijfduizend vijfhonderd graden. Het middelpunt is zelfs miljoenen graden heet.
Koko:
Miljoenen graden? Dat kan ik me niet eens voorstellen. Daar wil ik absoluut niet in de buurt staan.
Owlo:
Dat wil niemand. Gelukkig is het maar goed dat de zon honderdvijftig miljoen kilometer van ons vandaan staat.
Koko:
En toch voel ik de warmte op mijn vacht van zo ver weg. Sterren moeten ongelooflijk krachtig zijn.
Owlo:
Dat zijn ze zeker. Sterren zijn als reusachtige motoren die miljarden jaren lang blijven branden. Pas daarna raken ze eindelijk zonder brandstof.
Koko:
Miljarden jaren? De sterren die ik gisteravond zag, schijnen al veel langer dan ik al leef.
Owlo:
Zelfs langer dan welk dier of welke plant dan ook die ooit op onze planeet heeft geleefd.
Koko:
Daar voel ik me heel klein door. Maar tegelijkertijd ben ik ook echt enorm onder de indruk.
Owlo:
Dat gevoel heeft een naam, Koko. Wetenschappers en ontdekkingsreizigers noemen het verwondering. Het is wat mensen aanzet om steeds nieuwe vragen te blijven stellen.
Koko:
Dat vind ik mooi. Verwondering. Ik denk dat ik dat gevoel al mijn hele leven heb, maar ik wist gewoon niet hoe het heette.
Owlo:
En dat is precies waarom jij zo'n geweldige leerling bent. Kun je me, voordat we dit boek dichtslaan, vertellen wat je vandaag hebt geleerd?
Koko:
Oké, dus. Sterren zijn reusachtige ballen van superveel heet gas, en ze bestaan voornamelijk uit iets dat waterstof heet. Diep in de ster duwt het waterstof samen en verandert het in helium, en daardoor ontstaat licht en warmte. Onze zon is eigenlijk ook een ster, gewoon de dichtstbijzijnde. En sterren branden miljarden en miljarden jaren. Dus elke keer als ik naar de nachtelijke hemel kijk, zie ik een heleboel reusachtige gloeiende gasballen die ouder zijn dan alles. En dat is eerlijk gezegd het gaafste wat ik ooit heb gehoord.
Owlo:
Dat is een perfecte samenvatting. De volgende keer kunnen we misschien onderzoeken waarom sterren twinkelen, of zelfs hoe nieuwe sterren worden geboren.
Koko:
Worden er nieuwe sterren geboren? Hebben sterren dan kleine sterretjes? Owlo, we moeten nog zo veel meer leren.