Koko:
Owlo, Owlo! Heb je alle kleurrijke versieringen in de gang gezien vanochtend?
Owlo:
Ja, dat heb ik gezien, Koko! Mevrouw Vos heeft geholpen om ze op te hangen. Ze zei dat vandaag een heel bijzondere dag is voor veel gezinnen over de hele wereld.
Koko:
Welke bijzondere dag is het vandaag precies? Het lijkt wel alsof er elk moment een feestje begint!
Owlo:
Het heet Nowruz. Het is een feest dat het begin van een gloednieuw jaar markeert voor miljoenen mensen.
Koko:
Een nieuw jaar? Maar we hebben toch al een nieuw jaar gehad. Ik weet nog goed dat er vuurwerk was!
Owlo:
Dat is een heel goede opmerking, Koko. Verschillende culturen over de hele wereld vieren het nieuwe jaar op andere momenten. Nowruz volgt de seizoenen van de aarde, niet een kalender aan de muur.
Koko:
Wat bedoel je precies als je zegt dat het de seizoenen volgt?
Owlo:
Nowruz begint altijd op de eerste dag van de lente. Dat is het moment waarop de dag en de nacht precies even lang zijn. Wetenschappers noemen dit de lente-equinox.
Koko:
Dus de hele aarde viert eigenlijk samen feest met de zon?
Owlo:
Wat een mooie manier om erover na te denken. Precies goed! Het gebeurt elk jaar rond de twintigste of eenentwintigste maart.
Koko:
Welke mensen vieren Nowruz dan precies? Is het alleen in één bepaald land?
Owlo:
Helemaal niet! Mensen in Iran, Afghanistan, Tadzjikistan en nog veel andere landen vieren het. Gemeenschappen over de hele wereld doen ook mee. Het wordt al meer dan drieduizend jaar gevierd.
Koko:
Drieduizend jaar geleden al? Dat is zo oud dat ik het me nauwelijks kan voorstellen!
Owlo:
Het is inderdaad heel oud. Ik heb trouwens een prachtig boek over Nowruz-tradities in de bibliotheek. Zullen we dat eens gaan bekijken?
Koko:
Ja, laten we snel gaan kijken, ik ben zo nieuwsgierig!
Owlo:
Hier zijn we dan. Een van de belangrijkste Nowruz-tradities is iets dat de Haft-Sin-tafel wordt genoemd.
Koko:
Haft-Sin, wat een bijzondere naam! Wat betekent dat eigenlijk precies?
Owlo:
Haft betekent zeven in het Perzisch. Sin is de naam van een letter in het Perzische alfabet. Gezinnen plaatsen zeven speciale dingen op een tafel, en elk ding begint met die letter en heeft een bijzondere betekenis.
Koko:
Maar welke soort dingen zetten ze dan precies op die tafel?
Owlo:
Er zijn groene spruiten die sabzeh worden genoemd, en die staan voor nieuw leven en groei. Er zijn gedroogde bessen die senjed heten, en die staan voor liefde. Er is azijn die serkeh heet, en die staat voor geduld.
Koko:
Dus elk ding op die tafel vertelt een klein verhaal. Wat is dat toch echt heel bijzonder en gaaf!
Owlo:
Precies. De tafel is als een gedicht dat gemaakt is van voorwerpen. Gezinnen plaatsen ook een spiegel, kaarsen, beschilderde eieren en soms een goudvis op de tafel.
Koko:
Staat er ook echt een goudvis op de tafel? Dat is de meest bijzondere versiering die ik ooit heb gehoord!
Owlo:
Het klinkt inderdaad verrassend! De goudvis staat voor het leven en de voortgang van de wereld. Alles op de tafel wordt met veel zorg en betekenis gekozen.
Koko:
Wat doen gezinnen nog meer om dit feest te vieren?
Owlo:
Ze poetsen hun huis van boven tot onder schoon voordat Nowruz begint. Dit heet khane-tekani, wat het schudden van het huis betekent. Het is een manier om het oude jaar los te laten en het nieuwe jaar fris en schoon te verwelkomen.
Koko:
Mijn mama doet ook altijd een grote schoonmaak voor bijzondere dagen. Misschien weet ze eigenlijk al iets over Nowruz!
Owlo:
Gezinnen dragen ook nieuwe kleren, bezoeken grootouders en andere familie, en geven cadeaus aan kinderen. Er wordt ook heel veel lekker eten samen gedeeld.
Koko:
Dit klinkt als een van de beste feesten ooit. Nieuwe kleren, cadeaus en lekker eten allemaal tegelijk!
Owlo:
En de feestelijkheden duren maar liefst dertien dagen, Koko. Op de allerlaatste dag gaan gezinnen samen naar buiten, de natuur in, voor een groot picknick.
Koko:
Ze vieren maar liefst dertien hele dagen lang feest. Ik denk dat Nowruz nu mijn favoriete feestdag is om meer over te leren.
Owlo:
Het is echt een heel vrolijke en warme tijd. Het herinnert mensen eraan dat, hoe koud of donker de winter ook was, de lente altijd terugkomt. Dat is een boodschap die het waard is om te vieren.
Koko:
Ik wil morgen iedereen op school hierover vertellen. Kunnen we een kleine Haft-Sin-tentoonstelling maken in het knutsellokaal?
Owlo:
Ik vind dat een geweldig idee. We kunnen elk van de zeven dingen opzoeken en samen onze eigen versie maken.
Koko:
Oké, maar kun je me eerst vragen wat ik vandaag heb geleerd? Ik wil proberen alles goed te onthouden.
Owlo:
Dat doe ik natuurlijk heel graag. Koko, kun jij mij vertellen waar Nowruz allemaal over gaat?
Koko:
Oké, daar gaan we! Nowruz is een heel oud nieuwjaarsfeest dat meer dan drieduizend jaar geleden begon. Het begint op de eerste dag van de lente, wanneer de dag en de nacht even lang zijn. Mensen in heel veel landen vieren het met een speciale tafel die de Haft-Sin heet, met zeven betekenisvolle dingen erop. Gezinnen maken hun huis schoon, dragen nieuwe kleren, bezoeken familie, eten lekker eten en vieren dertien hele dagen lang feest. En er is ook een goudvis bij betrokken, wat ik persoonlijk het allerleukste deel vind.
Owlo:
Dat was een perfecte samenvatting, Koko. De volgende keer kunnen we misschien leren over de muziek en de poëzie die ook deel uitmaken van de Nowruz-tradities.
Koko:
Ja, graag! En misschien kunnen we ook ontdekken welk lekker eten mensen tijdens Nowruz eten. Ik ben daar al heel erg nieuwsgierig naar.