Koko:
Owlo, ik had vanmorgen de slechtste ochtend ooit. Mijn beste vriendin Luna zei dat ze niet met mij kon spelen in de pauze. Ze wilde met iemand anders spelen.
Owlo:
Oh Koko, ik hoor het verdriet in je stem. Dat moet echt heel moeilijk voor je zijn geweest.
Koko:
Dat was het ook! Mijn borst voelde helemaal zwaar en strak aan. Ik wilde huilen, maar ik wist niet wat ik moest doen.
Owlo:
Je hebt zojuist iets heel belangrijks beschreven. Je merkte hoe verdriet voelt in je lichaam. Dat is een grote stap.
Koko:
Echt waar? Ik dacht misschien dat ik gek deed, omdat ik me er zo verdrietig over voelde.
Owlo:
Helemaal niet, mijn lieve vriendin. Verdriet is een van onze belangrijke gevoelens. Het vertelt ons wanneer iets voor ons belangrijk is.
Koko:
Dus het is oké dat ik me verdrietig voelde, toen Luna met iemand anders speelde?
Owlo:
Absoluut. Je geeft om je vriendschap met Luna. Die zorg is wat je verdrietig maakte. Het laat zien dat je een lief hart hebt.
Koko:
Maar Owlo, wat moet ik doen als ik me zo verdrietig voel? Het zware gevoel ging heel lang niet weg.
Owlo:
Dat is een prachtige vraag, Koko. Laat me een paar dingen delen die kunnen helpen, wanneer verdriet ons bezoekt.
Owlo:
Ten eerste helpt het echt om erover te praten, met iemand die je vertrouwt. Precies zoals je nu met mij doet.
Koko:
Weet je, ik voel me nu al een klein beetje beter. Het lijkt alsof het zware gevoel iets lichter werd.
Owlo:
Dat komt doordat we onze gevoelens delen. Dan hoeven we ze niet meer helemaal alleen te dragen.
Koko:
Wat kan er nog meer helpen? Soms voel ik me verdrietig, als er niemand is om mee te praten.
Owlo:
Goed vooruit denken, Koko. Ons lichaam kan ons ook helpen. Bewegen kan onze stemming veranderen.
Owlo:
We kunnen springen, dansen, rekken of gewoon buiten wandelen. Beweging helpt de verdrietige energie door ons heen te bewegen, in plaats van vast te blijven zitten.
Koko:
Oh! Net zoals wanneer ik me beter voel na rennen in de tuin? Ik wist niet dat dat mijn verdriet hielp.
Owlo:
Precies goed. Kom op, laten we nu samen iets proberen. Kun je opstaan en met mij je armen en benen schudden?
Koko:
Oké! Dit voelt een beetje gek, maar ook wel leuk. Mijn lichaam voelt nu tintelig en wakkerder aan.
Owlo:
Wonderlijk! Zie je wel, ons lichaam en onze geest werken samen. Nu heb ik nog een ander hulpmiddel dat veel jonge vosjes nuttig vinden.
Owlo:
Soms kan het helpen om iets te maken met onze handen. We kunnen onze gevoelens tekenen, met blokken bouwen of muziek maken.
Koko:
Ik vind tekenen geweldig! Mag ik tekenen hoe mijn verdriet er vanmorgen uitzag?
Owlo:
Natuurlijk. Hier in de tekenkamer hebben we alle kleuren die je nodig hebt. Welke kleur voelt goed voor jouw verdriet?
Koko:
Ik denk donkerblauw en grijs. Mijn verdriet voelde als een grote, zware wolk die op mijn borst zat.
Owlo:
Dat is een perfecte manier om het te beschrijven. Kijk hoe je je gevoelens toont, door je kunst.
Koko:
Nu wil ik wat geel en oranje aan de randen toevoegen. Omdat het verdriet begon weg te gaan, toen ik met jou praatte.
Owlo:
Hoe mooi, Koko. Je hebt zojuist iets heel belangrijks laten zien. Verdriet blijft niet voor altijd. Het kan veranderen en wegtrekken.
Koko:
Je hebt gelijk! Ik voelde me vanmorgen zo verdrietig, maar nu voel ik me veel beter. Wat als het verdriet morgen terugkomt?
Owlo:
Dan heb je je hulpmiddelen klaar. Praat met iemand, beweeg je lichaam, maak iets, of neem gewoon een paar diepe ademhalen.
Owlo:
En onthoud, als verdriet meerdere dagen blijft en niets helpt, dan vragen we een volwassene om extra steun.
Koko:
Zoals mijn mama of papa, of jij, of mijn juf of meester?
Owlo:
Precies. Dat zijn allemaal geweldige helpers. Nu, kun je me vertellen wat je vandaag hebt geleerd, over omgaan met verdriet?
Koko:
Nou, ik heb geleerd dat verdrietig voelen helemaal normaal is. Het betekent dat ik om dingen geef. Als verdriet komt, kan ik erover praten met iemand die ik vertrouw.
Koko:
Ik kan ook mijn lichaam bewegen, om het verdrietige gevoel door me heen te laten gaan. En ik kan iets tekenen of maken, om mijn gevoelens uit te drukken.
Koko:
Het beste is dat verdriet niet voor altijd blijft. Het verandert en gaat weg, zoals wolken die over de lucht bewegen.
Koko:
Oh! En de volgende keer kan ik misschien met Luna praten, over hoe ik me voelde. Misschien kunnen we samen speeltijd uitvogelen.
Owlo:
Dat klinkt als een prachtig plan, Koko. Je hebt vandaag zoveel geleerd. Ik ben trots op hoe je nu je gevoelens begrijpt.
Koko:
Dank je, Owlo. Ik voel me eigenlijk enthousiast om deze hulpmiddelen te proberen, de volgende keer dat ik verdrietig ben. Kunnen we de volgende keer leren, wat je moet doen als je boos bent?
Owlo:
Dat is een uitstekend onderwerp voor een andere dag, mijn nieuwsgierige vriendin. Laten we nu vieren hoe dapper je vandaag was, met het delen van je gevoelens.