Koko:
Owlo! Owlo! Ik heb het meest spannende nieuws van allemaal. Ik heb vandaag iets enorms gevonden in de schooltuin!
Owlo:
Rustig aan even, Koko. Adem diep in en vertel me wat er buiten is gebeurd.
Koko:
Ik was aan het graven bij de grote eikenboom, op zoek naar gave stenen. En toen vond ik dit reusachtige, reusachtige bot!
Owlo:
Goeie genade, laat me dat eens goed bekijken. Het is inderdaad een heel groot bot, nietwaar?
Koko:
Denk jij dat het een dinosaurusbeen kan zijn, Owlo? Dat zou het allergeweldigste zijn wat ooit is gebeurd!
Owlo:
Nou, het lijkt op een oud dierenbeen, maar waarschijnlijk niet van een dinosaurus. Toch heeft jouw ontdekking mij een geweldig idee gegeven voor de les van vandaag.
Koko:
Gaat het echt wel over dinosaurussen, Owlo? Zeg me alsjeblieft dat het over dinosaurussen gaat!
Owlo:
Het gaat absoluut over dinosaurussen, dat beloof ik je. En ik heb een heel grote vraag voor jou om over na te denken.
Koko:
Ik ben er helemaal klaar voor, kom maar op. Stel de vraag maar gerust aan mij!
Owlo:
Wat denk jij dat de grootste dinosaurus was die ooit op aarde heeft gelopen?
Koko:
Ik moet even goed nadenken over het antwoord. Ik denk dat het een T-Rex was. Die tanden zijn zo verschrikkelijk eng op alle plaatjes!
Owlo:
De T-Rex is een fantastisch antwoord, en hij was zeker heel eng. Maar hij was niet de grootste dinosaurus. Kom mee naar de bibliotheek, dan laat ik je iets geweldigs zien.
Owlo:
Hier gaan we dan. Ik heb vorige week deze grote dinosaurusatlas tevoorschijn gehaald. Ik wachtte al op het juiste moment om hem te gebruiken.
Koko:
Wauw, dit boek is bijna net zo groot als ik zelf! Kijk toch eens naar al die prachtige plaatjes.
Owlo:
Sla de pagina op met de langnekkige dinosaurussen, die heten sauropoden. Zij waren de echte reuzen van het dinosaurustijdperk.
Koko:
Sauro-poden? Dat is toch een heel grappig woord. Ze lijken wel op heel, heel lange slangen met dikke poten!
Owlo:
Dat is een slimme manier om ze je voor te stellen. Wetenschappers denken dat een van de allergrootste een dinosaurus was die Patagotitan heette. Hij leefde ongeveer honderd miljoen jaar geleden.
Koko:
Pata-go-titan, wat een geweldige naam is dat. Dat klinkt precies als de naam van een superheld!
Owlo:
Dat klopt toch helemaal, nietwaar? Deze dinosaurus werd ontdekt op een plek die Patagonië heet, in het land Argentinië. Zo heeft hij precies zijn naam gekregen.
Koko:
Maar hoe groot was hij dan precies? Was hij misschien wel groter dan onze hele school?
Owlo:
Stel je dit eens goed voor, Koko. Patagotitan was ongeveer zevenendertig meter lang. Dat is langer dan drie schoolbussen die achter elkaar geparkeerd staan.
Koko:
Dat zijn drie hele schoolbussen achter elkaar! Mijn mond valt gewoon open van verbazing.
Owlo:
En hij woog maar liefst negenenzestig ton. Dat is zwaarder dan tien grote olifanten die allemaal bij elkaar staan.
Koko:
Maar hoe braken zijn poten dan niet gewoon af van zo'n zwaar gewicht?
Owlo:
Dat is heel slim gedacht van jou. Zijn botten waren ongelooflijk dik en sterk, bijna als pilaren die een gebouw ondersteunen. De natuur is werkelijk een heel slimme ingenieur.
Koko:
Maar wat at zo'n reusachtige dinosaurus dan eigenlijk? Iets zo groots moet toch wel alles hebben gegeten!
Owlo:
Eigenlijk at Patagotitan alleen maar planten. Dinosaurussen zoals hij worden herbivoren genoemd, dat betekent planteters. Hij gebruikte zijn lange nek om bij de hoogste boomtoppen te komen.
Koko:
Hij was dus tegelijkertijd reusachtig groot en zachtaardig lief. Ik ben nu wel een beetje verliefd op hem geworden.
Owlo:
Veel van de grootste dieren in de geschiedenis waren inderdaad planteters. Groot en zwaar zijn betekent namelijk niet altijd dat je gevaarlijk bent.
Koko:
Maar hoe zit het dan met de T-Rex? Waar past hij eigenlijk in dit hele verhaal?
Owlo:
T-Rex was een roofdier, dat wil zeggen dat hij andere dieren jaagde voor zijn voedsel. Hij was ongeveer twaalf meter lang, wat nog steeds enorm is. Maar vergeleken met Patagotitan was hij veel kleiner.
Koko:
Dus T-Rex was de enge, en Patagotitan was de massieve, vriendelijke reus. Dat heb ik nu heel goed begrepen, denk ik!
Owlo:
Je hebt het vandaag perfect begrepen, Koko. Voordat we dit boek wegleggen, kun jij me vertellen wat je allemaal hebt geleerd?
Koko:
Oké, oké, ik doe mijn best. Dus de grootste dinosaurus was niet de T-Rex, ook al heeft de T-Rex veel coolere tanden. De echte grootste was Patagotitan, die zo lang was als drie schoolbussen en zo zwaar als tien olifanten. Hij at alleen planten en geen andere dinosaurussen, wat eerlijk gezegd heel veel salade lijkt. En hij leefde superveel jaren geleden, zo'n honderd miljoen jaar!
Owlo:
Dat is een uitstekende samenvatting, Koko. Ik ben werkelijk heel trots op jou.
Koko:
De volgende keer wil ik weten welke dinosaurus de snelste was. Misschien kan ik hem dan wel inhalen!
Owlo:
Dat is zeker een les die de moeite waard is om voor te plannen. Tot morgen op dezelfde tijd, Koko.